Tegoroczne obchody Świąt Bożego Narodzenia w naszej szkole przebiegały w kilku etapach. Najpierw w środę 16 grudnia spotkanie wigilijne zorganizowali mieszkańcy i pracownicy internatu. W uroczystej wieczerzy udział wzięli także: dyrektor szkoły Izabela Kałek, wicedyrektor Barbara Gąsiorowska, ks. Sławomir Grośty oraz spora część nauczycieli z naszej szkoły. W programie uroczystości znalazła się uroczysta wieczerza wigilijna podczas której łamano się opłatkiem, współczesne jasełka, wystawiane przez mieszkańców internatu, koncert kolędowy w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Polanie” oraz wizyta Świętego Mikołaja, który wręczył maturzystom mieszkającym w internacie drobne upominki.

Dzień później, 17 grudnia, dyrekcja szkoły zorganizowała spotkanie wigilijne dla wszystkich obecnych i byłych pracowników szkoły. Zanim jednak uczestnicy spotkania zasiedli do wspólnej wieczerzy i podzielili się opłatkiem, swój koncert dał Zespół Pieśni i Tańca „Polanie”, wykonując brawurowo kolędy i pastorałki ludowe. Tuż po nich zaprezentował się nauczycielski zespół Los Belferados, który wykonał kilka kolęd i pastorałek w bardzo współczesnych aranżacjach. Po wieczerzy i występach artystycznych wszyscy uczestnicy zasiedli w pałacowej auli do wspólnego, długiego kolędowania przy akompaniamencie Stefana Szuberli i Marka Dudy.

Także 22 grudnia w naszej szkole stanął pod znakiem świąt. Najpierw obejrzeliśmy przedstawienie bożonarodzeniowe przygotowane przez uczniów z Trzcianki oraz Buku. Nie były to jednakże tradycyjne jasełka. Scenki traktowały o tym jak łatwo pominąć w życiu to, co najważniejsze, to, co nadaje mu sens i to, co sprawia, że jesteśmy ludźmi posiadającymi godność. Scenariusz do pierwszej części napisała Agata Gulczyńska (IItak) i była to parafraza słynnej „Opowieści wigilijnej”. Problem dotyczył młodego małżeństwa, które stanęło w obliczu choroby swojego nienarodzonego dziecka. Wigilia Bożego Narodzenia była tutaj tłem, a także pretekstem do przemiany i podjęcia odpowiedzialnych i odważnych decyzji. Drugi z kolei scenariusz napisany przez A. Czekałę miał pokazać jak żałosne, smutne i bezwartościowe są święta ograniczone do komercyjnej oprawy, pozbawione refleksji i choćby chwili zastanowienia nad tym, co i dlaczego świętujemy. Po przedstawieniach - tradycyjnie – odbyły się wigilie klasowe, zaś klasa IVtr siała postrach w całej szkole. Ekipa ta na czele z wychowawcą B. Czekałą zamieniona w Mikołajów chodziła z rózgą od klasy do klasy, nie oszczędzając nikogo. Jeśli ktoś tego dnia nie dostał batów, może uważać się za prawdziwego szczęśliwca. Tak wprowadzeni w świąteczny udaliśmy się do domów, by czekać na rodzinne świętowanie.

B.Czekała